Juni 2017 in beeld

Vanaf 1 maart doe ik mee met de fotochallenge van Laura Vink, #elkedageenfotoinmaart op Instagram. Voor haar een stok achter de deur om het fotoarchief op te ruimen, en dat werkt voor mij kennelijk ook. Omdat ik kiezen toch vaak één van de lastigste dingen vind, veroorzaakt dat bij mij uitstel gedrag. Waar een fotochallenge al niet goed voor is. Die stok achter de deur heb ik blijkbaar ook echt nodig. Het resultaat is dat ik EINDELIJK de foto’s van juni vorig jaar heb uitgezocht. Hèhè!

We zijn met het Pinksterweekend weer naar Uithuizermeeden, Groningen geweest. We hebben na het Hemelvaartweekend de Puck daar laten staan. Ook met Pinksteren hadden we zalig weer en hebben we weer een flink stuk van het Wad- en Wierdenpad gelopen, waar we lepelaars en zeehonden hebben gespot. We bezochten Groningen stad, het kattencafé Poeslief en het Grafisch Museum GRID. Ik had een verrassing in de tuin en we wandelden in de regen op de Goudsberg om de berenklauwen in bloei te zien. Verder werden we getrakteerd op mooie zonsopkomsten en zonsondergangen. Misschien moet ik na maart voor mezelf een challenge #elkedageenfotoinapril in het leven roepen? Dat houdt de vaart er misschien een beetje in. Wie weet, je merkt het vanzelf ;)

Fotomodel Pim

Kattencafé Poeslief

Lotus

Tammo, afgelopen oktober overleden.

Visit Groningen! De moeite waard!

Grafisch Museum GRID Groningen

Kerkje Termunten, startpunt Wad-en Wierdenpad
etappe van 4 juni 2017.

Punt van Reide

Zeehonden in de Dollard

Lucky shot!

Kaarsrechte polderweg naar Johannes Kerkhovenpolder

Graanvelden van Johannes Kerkhovenpolder

Lepelaars gespot, foto met camera door verrekijker genomen.
Bezoekerscentrum Buitenplaats De Reidehoeve

Kers op de taart

Zonsopkomst 5:00 uur 5 juni 2017, zicht op Eemshaven

Verrassing in de tuin, een dood gewaande plant
staat te bloeien, de vuurwerkplant.

Bloeiende berenklauwen op de Goudsberg Lunteren...

in de regen...

Kleurenexplosie van pioenrozen, dé bloem van de maand juni.

Zonsondergang in Barneveld met gierzwaluwen en luchtballonnen. 

Fotografie #3

In de derde les ging het vooral over techniek, cijfertjes. Sluitertijd-cijfertjes, diafragma-cijfertjes, iso-cijfertjes, cijfertjes op de camera en op de lens. Cijfertjes waarover ik niet ga bloggen. Er is me in ieder geval veel duidelijk geworden over de cijfertjes op mijn bakbeest. Je denkt dat je weet wat je gekocht hebt, maar eerlijk is eerlijk, een groot deel van de cijfertjes zei me niets bij aankoop, op de prijs na dan ;)

De opdracht die we mee kregen was: maak, met behulp van de technieken die we tot nu toe behandeld hebben, maximaal drie portretfoto’s. En dat is nu net wat ik graag wil leren. Ik heb er intussen van alles over gelezen en me suf gescrold op Pinterest voor ideeën, voorbeelden en tips. Ik werd er helemaal enthousiast van, wilde het liefst gelijk aan de slag en alles uitproberen. De opdracht sloot mooi aan bij het onderwerp van de fotochallenge van Laura Vink voor februari, namelijk ogen, waarvan ik de foto's in mijn vorige blogpost liet zien. Helaas heb ik dit keer de Hall of Fame niet gehaald.

En wat is er nu zo leuk aan het fotograferen van mensen? Eigenlijk is natuur, vooral landschappen meer mijn ding, maar waarom eigenlijk? Omdat ik het toch altijd een soort schending van privacy vind om mensen te fotograferen. Maar met deze opdracht en goedkeuring van de modellen wordt het toch makkelijker om me daar overheen te zetten. Met een landschap als onderwerp ben je nog wel afhankelijk van bijvoorbeeld het weer, hoe de zon staat, als die schijnt, maar verder moet je het vooral zelf doen en heb je zelf de regie in handen. Compositie bepalen, instelling van de camera. Met mensen komt daar nog eens de interactie met het model bij, waardoor het eindresultaat extra spannend wordt, omdat je invloed op het model beperkt is, je weet nooit wat voor gezichtsuitdrukking er nu weer volgt. Dat maakt fotograferen nog uitdagender. Ik ben om, mensen fotograferen is niet eng, maar geweldig spannend en leuk!

Ik heb dan ook heel veel plezier beleefd aan het maken van deze opdracht en gelukkig vonden mijn modellen het ook erg leuk om te poseren.

Kiezen welke je dan meeneemt naar de les is nog wel het lastigste klusje. Maximaal drie portretfoto’s is wel een beetje weinig, dus leverde ik er vier in, de eerste vier van deze blogpost. Maar ik heb er wel tig gemaakt. Hier kan ik er gerust nog een paar laten zien.

Ik wil mijn modellen heel erg bedanken voor hun tijd en geduld en voor het plezier dat we eraan beleefd hebben.

Fotografie challenge februari

Laura Vink heeft voor de fotografie challenge van februari het onderwerp ogen gekozen. Dit zijn mijn inzendingen.

Fotografie #2

Tijdens les 2 werd de werking van een aantal knopjes op het toestel uitgelegd. Belichting was het onderwerp deze keer. Aan de hand van een paar voorbeeldfoto’s konden we zien wat het effect is van het vergrendelen van de belichting, op mijn toestel kan dat met knopje AEL. Als je een foto neemt waarbij nogal veel licht op de achtergrond is, is vaak het onderwerp op de voorgrond onderbelicht en dus donker, soms bijna een silhouet. Dat komt omdat de camera genoeg licht meet, namelijk de achtergrond en daarop zijn licht toevoeging regelt. Wij hebben de camera bij deze opdracht op stand P, iso 400, de sluitertijd en diafragma worden automatisch door de camera berekend en daarmee dus ook de hoeveelheid licht. Door de camera te richten op schaduw of een donkere plek en de AEL knop ingedrukt te houden, vergrendel je de belichting. Richt je de camera op hetzelfde onderwerp als bij de eerste foto, dan wordt de foto ineens heel anders. Omdat de camera nu het idee heeft dat het te donker is, zal hij meer licht toevoegen, waardoor de lichte achtergrond nog lichter wordt of overbelicht raakt, en het onderwerp niet meer donker is, maar  tevoorschijn komt. Al naar gelang de situatie kun je hiermee dus een ander resultaat krijgen dan hoe je de foto standaard zou maken. Een staaltje how to fool your camera.

Het oefenen hiermee vond ik leuk, ik heb veel foto’s gemaakt, die niet door de schoonheidscommissie zijn gekomen, maar waarop ik wel zag wat de bedoeling was. Weer wat geleerd. Hetzelfde effect kreeg ik met mijn compact camera ook, door de ontspanknop te gebruiken als vergrendelaar. 

Daarnaast zit er nog een knopje op mijn toestel met -/+. Hiermee kun je de belichting stapsgewijs aanpassen naar donkerder (-) en lichter(+). Deze functie zat ook in het menu van mijn compact camera en heb ik best vaak gebruikt. Bijvoorbeeld in het bos, dan is het net te donker voor een goed beeld. Dan kun je met deze functie de boel net even lichter maken. Of met overbelichte wolkenpartijen, doordat de zon op zijn hoogst staat. Dan kun je hem iets donkerder instellen. Technisch gezien is hier niet veel moeilijks aan, de kunst was vooral om een interessante foto te maken. 

Normale belichting

Belichting + 1

Belichting - 1

Tijdens het maken van de opdrachten, raak ik een beetje in een flow en daar ben ik blij om. Niet alleen heb ik lang getwijfeld over welk toestel ik moest kopen, ook heb ik lang getwijfeld of ik wel zo’n duur toestel moést kopen. Als ik het maar leuk genoeg vind om te blijven doen, als ik het maar niet zat word binnen korte tijd… En dat soort twijfels. Maar ik ben er wel uit, fotograferen is wel echt mijn ding. Ik vind het echt keileuk! Geen weggegooid geld dus!

Normale belichting, Coda Museum

Belichting + 1

Belichting - 1

Ook kregen we ieder persoonlijk nog wat uitleg over scherpstel knoppen op lens en body, bij ieder weer anders. Voor mij verklaarde de uitleg in ieder geval waarom ik soms moeite had met scherpstellen, beter gezegd, waarom de camera niet deed wat ik wilde. Nu weet ik dat ik ook het scherpstelpunt kan regelen met een knop op de body. Kortom, ik ben nog steeds blij met deze cursus.

Fotografie #1

Bij de beelden van mei 2017 die ik in oktober vorig jaar (pas) postte, is het blijven steken. Geen tijd, geen zin, het even fijn vinden om meer offline te zijn, feestdagen, enzovoort... Het kwam er gewoon niet van.

Opdracht: neem een foto mee die je goed vindt.
Zelf geschoten in 2016 Great Salt Lake in de V.S. met mijn compact camera.

Dan reist altijd weer de vraag: moet ik hier nog wel mee doorgaan? Het antwoord daarop is net zo veranderlijk als ik zelf ben. En nu komt het er dan toch weer een keer van, bloggen.

Opdracht: neem een foto mee die je slecht vindt.
Zelf geschoten met mijn nieuwe camera terwijl
ik nog geen sjoege had van de werking ervan.

De resterende maanden van vorig jaar in beeld ga ik proberen af te maken. Zeker als onderdeel van het opruimen van het alsmaar groeiende fotoarchief. Maar ook omdat ik slecht tegen onafgemaakte projectjes kan... (oh ja joh... volgens mij liggen er ook nog tig van die onafgemaakte fröbelprojectjes op zolder, maar goed, wat je een beetje vergeet is minder erg, haha ;)

Opdracht: maak een foto van een onderwerp zoals je het tegenkomt,
iets wat je niet snel zou fotograferen.
Behoeft geen uitleg :-)

Opdracht: maak een foto van hetzelfde onderwerp, maar dan 
vervreemd door gebruik van standpunt.

Maar nu even waarom ik dit blogje maak. Al een hele tijd wilde ik een digitale spiegelreflexcamera, of een systeemcamera of een bridgecamera... Iets waarin de keuze reuze is, waardoor beslissen er niet makkelijker op wordt. Mijn trouwe digitale compact camera doet het nog prima, maar ik liep tegen dingen aan, zoals te weinig lichtinval, niet zoveel handmatig kunnen regelen en dergelijke. Dus een grotere camera.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "groene" stand van de camera.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "landschap" stand van de camera.
Zoek het verschil.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "portret" stand van de camera.

Ooit, in het analoge tijdperk, had ik een spiegelreflexcamera, met verschillende lenzen... Die ik allemaal verkocht heb, voor veel te weinig om plaats te maken voor de digitale compact camera... We deden toen nogal eens aan backpacken en dat kleine digitale ding was daarvoor een uitkomst. Tijden veranderen, mensen ook. Dus het bakbeest is terug, in digitale vorm, met één lens voor nu. Voordat het tot een aankoop kwam, heb ik me suf gesurft op het web om tot een goede keuze te komen. Maar ik bleef het uitstellen, bang om de verkeerde camera te kopen. Toen werd er een beginnerscursus digitale fotografie met spiegelreflex-, systeem- en bridgecamera bij de Barnevue aangekondigd, die zou beginnen op 9 januari 2018. Ik schreef me in, mede als stok achter de deur om tot een aankoop te komen. Cursus zonder camera lukt niet echt, dus nu moest ik een keuze gaan maken. Het is een Sony Alpha 77 II geworden met 18-135 mm lens. Vervolgens sloeg te twijfel weer toe... En toen ik hem in huis had, was ik zo bang iets verkeerds te doen dat ik hem bijna niet durfde aan te raken. Inmiddels heb ik de smaak te pakken, draai en druk ik op alle knopjes om erachter te komen waar ze voor dienen en heb ik er echt lol in. De eerste les is achter de rug en de eerste opdrachten zijn gemaakt. En maandag heb ik ook meegedaan aan de Laura VinkAcademy Fotochallenge, met als thema voor januari boeken, met dit als resultaat.

Het fotoarchief groeit dus gestaag verder. Hopelijk gaat het me lukken deze wintermaanden te gebruiken om wat meer op te ruimen én te posten. We zullen zien. Tot later!


Edit: Yeah! Ik sta in de Hall of Fame!!