De Dorcas kringloopwinkel heeft vanaf 1 februari een nieuw onderkomen. Vergeleken met de oude locatie is de nieuwe plek veel ruimer, waardoor alles veel beter tot zijn recht komt. En dat bevordert het snuffelplezier alleen maar! Ik vond leuke houten voorwerpen. Een Chinees poppetje, een Thais poppetje, vanouds uit de Wereldwinkel volgens het kaartje wat eraan hing en een souvenir uit Bulgarije met een parfumflesje erin verborgen.
Verder nog een aftands stuk speelgoed in de vorm van een poesje op wieltjes. Juist door de gehavende toestand vind ik ‘m zo leuk.
Tussen de boeken zaten, zoals ik hier al liet zien, prachtig geïllustreerde oude exemplaren. Die heb ik niet gekocht. Wel kocht ik twee boeken waarvan de inhoud meer tot de verbeelding spreekt dan de kaft. Het Margriet Winterboek uit 1955, geïllustreerd door Eppo Doeve.
Ik twijfelde of ik het wel zou kopen, maar toen ik zag dat mijn woonplaats in één van de verhalen voorkwam, was ik overstag.
Ook kocht ik het Groot Zelfmaakmode Boek uit 1972-1974.
 |
| Eigen collage |
Geweldige tekeningen en foto’s met de voor die tijd zo typerende mode. Die kon ik voor € 1,00 niet laten liggen.
Hoewel ik zelf klein was in die tijd, kan ik me de mode nog wel herinneren. Mijn moeder heeft ook wat van die modellen gedragen. Vooral de mouwen met de lange manchetten met veel knoopjes en plooien zijn me bijgebleven.
Later hebben we die kledingstukken weer gebruikt met verkleedpartijen. Misschien is toen wel mijn liefde voor dit deel van de jaren 70 ontstaan. Och, wat een nostalgie! Waar de kringloopwinkel al niet goed voor is!
Een abstracte uitspatting van mijn hand op het tweede A4tje. Ik waan mezelf Mondriaan, haha! Ik baalde nogal van mijn zelf bedachte regel: geen sjablonen gebruiken. Menn, wat is dat moeilijk om uit de losse hand een perfecte cirkel te tekenen. Ze zijn dan ook alles behalve perfect rond. Ik heb wel een liniaal gebruikt, had ik niet verboden, toch! Anders wat het helemaal zo’n zootje geworden. Abstract zootje in primaire kleuren!
Het idee ontstond door gekrabbel tijdens een telefoongesprek op mijn werk. Dat gaat dan soms zo vanzelf hè. Moet zeggen dat de rondjes in dat formaat beduidend makkelijker waren. Maar ja, dan wil mevrouw Kip het weer groots op het A4tje hebben...
Al eerder heeft gekrabbel tijdens het telefoneren op mijn werk geleid tot een “kunstwerkje”, namelijk het Q-dametje. De persoon aan de andere kant van de lijn heeft een voornaam met een Q, echt waar. Al schrijvend en luisterend tekende ik een gezichtje in de Q met een hoofddoekje. Eerst heb ik het nog op gefrummeld en weggegooid, maar ik heb het toch meegenomen en thuis ben ik ermee aan het stoeien gegaan.
Met briefpapier van zeker 30 jaar oud heb ik een jurkje gemaakt voor het Q hoofdje en zo werd het een Q-dametje. Dat briefpapier had ik toen gekocht om te kunnen schrijven met een penvriendin uit Meppel, die ik tijdens een vakantie in Oostenrijk had ontmoet. Gut, wat een nostalgie! Enfin, met mijn Q-dametje was en ben ik nog steeds heel tevreden.
Deze abstracte uitspatting, ook ontstaan tijdens het telefoneren, wil ik jullie niet onthouden. Hij is mooi van lelijkheid, al zeg ik het zelf. Zie hier Rare Vogel...
Jaah, kijk nog maar eens goed, die heb je nog nooit gezien, uniek en enig in zijn soort, laat hij zich hier op ons eerste A4tje aan de wereld zien. Gelijk duiken er allerlei poppetjes op die hem vol verbazing bewonderen. De volgende oefening in het boekje “Hoe teken ik een poppetje” was “ Hoe teken ik emoties”. Nou, de emotie verbazing spat van deze koppies af, al zeg ik het zelf. Duidelijk dat deze laatste krabbels op het eerste A4tje van mijn hand zijn. Rustig door oefenen.
Om het eerste A4tje vol te krijgen heb ik nog wat leuke huisjes getekend. Krijg gelijk zin een heel vel vol huisjes te tekenen, heerlijk dat gepriegel met die raampjes. Wie weet! In ieder geval zijn Keukenprins en ik het er over eens dat het eerste A4tje vol is. Januari is om, dus misschien wel iedere maand een A4tje? We zullen het zien.
Met het volgende A4tje is al een start gemaakt. Maar daarover later meer.
Afgelopen weekend...
... was mijn agenda bewust een dag leeg,
om te doen waar ik zin in had en dat was o.a. natvilten.
En naar de kringloopwinkel gaan, waar ik deze prachtige boekjes zag, die ik overigens niet kocht. Ik heb wel andere leuke aankopen gedaan, maar daar later meer over.
... ben ik een frisse/koude neus gaan halen en heb ik genoten van veel winterpracht,
... en zag ik dat de Rietput er nu heel anders uitziet dan een week geleden, toen de eendjes hier nog zwommen.
Fijne week!
Eigenlijk is dit niet echt een sieraad, meer een “kastsieraad”. Een deur- of kasthanger van klei met daarin leuke afbeeldingen gestempeld. Het bovenste schattige uiltje is van Gertie Jaquet, die vorig jaar elke dag een stempel maakte van een gummetje.
Dat waren dan alle acht nieuwe sieraden op een rij. Binnenkort ook te zien in mijn winkeltje. Als je interesse hebt, hoor ik het graag: xxxxxxx
Bedankt voor de leuke reacties! Fijn weekend!
Oorbellen, als laatste van het driedelig setje, van bronzen ringetjes en petrolkleurige glasparels. Natuurlijk kunnen alle delen van dit setje ook afzonderlijk gedragen worden.
Een lange geknoopte ketting van waxkoord en dezelfde mix van kralen en kleuren als de armband van gisteren. Met een grote bronzen ring met bedels als hanger.
