Fotografie challenge december

December, de maand van de lijstjes. In de blogpost hiervoor liet ik zien welke foto’s in 2018 op Instagram de meeste likes behaalden, de Best Nine of 2018. De fotografie challenge voor december van Laura Vink is een keuze maken, wat al een hele challenge is, uit de beste foto’s van dit jaar. Beste of mooiste? En wat is het verschil, hoe worden ze beoordeeld? Een prachtig landschap fotograferen vereist iets minder techniek dan een foto maken met bepaalde instellingen om een bepaald effect te bereiken. 

Eén van mijn beste foto’s vind ik de foto hierboven, maar die heb ik al ingestuurd voor de challenge van juli en waarmee ik ook de Hall of Fame gehaald heb. Dus stuur ik die niet nog een keer in.

Nog een andere beste is toch echt de foto die ik maakte voor mijn cursus digitale fotografie met spiegelreflexcamera voor beginners, met de opdracht beweging. De bakfiets. Met Iso 50 en een diafragma van 25, vanwege het schelle zonlicht in combinatie met de langere sluitertijd (1/10sec.) en mee bewegen met de bakfiets, lukt het me deze foto te maken. En ik had geluk met de kleuren, alsof het zo moest zijn, zo mooi op elkaar afgestemd.

Nummer 2 werd de foto waarvoor ik met bijna afgevroren handjes in het donker bij Eemshaven de camera op statief zette en met lange sluitertijden speelde tot ik het gewenste resultaat had (f22, 15 sec.)

De foto van de Watercampus in Leeuwarden werd nummer 3. Ik was zo blij dat het me gelukt was een mooie ster-zon tussen de houten balken door te vangen (f25). Ik ging dus vooral voor de beste met betrekking tot het toepassen van de geleerde technieken. Maar helaas niet best genoeg, ik haalde de Hall of Fame niet. Kijk hier welke foto’s het wel haalden, ze zijn prachtig!

Fotografie #6 en #7

In les 6 bespraken we de foto’s van de opdracht beweging. Mijn foto’s werden goed ontvangen, dat is altijd weer leuk om te horen, als je een opdracht goed hebt volbracht. Maar het was ook leuk om te zien hoe anderen die opdracht ingevuld hadden. Zo doe je weer nieuwe inspiratie op. 

De opdracht voor de laatste les was weer beweging. Van alle bewegingsfoto’s kozen we in les 7 ieder een foto van onszelf en een foto van een ander. Deze werden achter elkaar gemonteerd, in een diavoorstelling. We moesten dus leren kiezen, een best wel lastige kant van fotografie, vind ik zelf. En we moesten leren goed naar compositie te kijken door de foto’s zo achter elkaar te plaatsen dat het een soort in elkaar vloeiende diavoorstelling werd. Dat was echt leuk om te doen, met een verrassend resultaat. Wat ik ook erg leuk vond, is dat drie van de vijf medestudenten een foto van mij uit kozen. Nou ja, wat een eer!! Dus in de diavoorstelling van tien foto’s zaten er vier van mij! 

Deze foto’s nam ik mee voor les 7. De diavoorstelling kan ik niet laten zien, het zijn foto’s van medecursisten en dan heb je dat gedoe met privacy enzo. Dus jullie moeten me op mijn woord geloven dat het een echt supergave diavoorstelling is geworden. 

Sluitertijd 1/10 sec.

Sluitertijd 1/13 sec.

Sluitertijd 1/8 sec.

Sluitertijd 1/3 sec.

De truc van de reeks gaat als volgt: ga tussen de bomen staan, stel je camera in op een lange sluitertijd, richt je camera omhoog, druk af en maak tegelijkertijd een ronddraaiende beweging met je lichaam. Pas op dat je je evenwicht niet verliest, doe dit niet net na een maaltijd, want je kunt er een beetje misselijk van worden. Je moet er wat voor over hebben hè! Je kunt het effect beïnvloeden door sneller of juist langzamer te draaien, maar het meeste effect geeft de sluitertijd, hoe langzamer, of lager het getal, hoe vager het effect. Ik heb bij alle foto’s ISO 50 gebruikt, mooi weer en een lange sluitertijd kunnen zorgen voor overbelichting, vandaar de lage ISO waarde. Brandpuntafstand was bij alle foto’s 18mm en diafragma 22. De verschillende sluitertijden heb ik onder de foto gezet. Mocht je gaan oefenen hiermee, vooral veel plezier!
Dit was de laatste les van de cursus Digitale fotografie voor beginners. Dus ook mijn laatste blogje erover. In de toekomst misschien nog een cursus of workshop, wie weet. In die tussentijd in ieder geval veel, heel veel oefenen, want uiteindelijk leer je daar nog het meest van. 

Fotografie #5

Inmiddels is de cursus fotografie al een poosje afgerond, maar zoals altijd loop ik weer achter met posten op mijn blog. In de vijfde les ging het over flitsen en dat soort dingen. Veel mensen, ikzelf inclusief, proberen als het half kan niet te flitsen met fotografie. Maar soms moet je wel. We leerden dat er meer manieren zijn dan gewoon hard flitsen, we leerden ieder voor zijn eigen merk camera wat voor knopjes ervoor zijn en wat de functies ervan zijn. Zo kun je bijvoorbeeld slow flitsen, dan flitst je camera minder hard, waardoor je niet dat akelige witte licht krijgt en nog wat natuurlijke schaduwen overhoudt. Weer erg leerzaam. De opdracht die bij deze les kwam had niet perse iets met flitsen te maken, maar alles met beweging. Maak zeven foto’s waarin beweging zit of waarin beweging te zien is, hoe je het wilt zeggen. Met toepassing van de geleerde technieken of gewoon door erop los te experimenteren. Leuke opdracht toch? Ik heb me er kostelijk mee vermaakt. Dit zijn de foto’s die ik meenam voor de les. 

En dit degene die ik niet meenam, maar die ik wel de moeite van het delen waard vind.

Tot later!

Fotografie #4

In les 4 bespraken we eerst de portretfoto opdracht. Erg leerzaam, want alle tot dan toe geleerde technieken met cijfertjes en al, kwamen weer voorbij, waardoor alles nog duidelijker wordt en beter blijft hangen. Mijn leraar was erg tevreden over mijn ingeleverde portretfoto’s. Er kon zelf een “wauw” vanaf, wat ik toch even met gepaste trots wil vertellen :-)

Klein scherptediepteveld
Rietput Landgoed Klein Bylaer

Klein scherptediepteveld

Daarna kregen we uitleg over het begrip scherptediepte. Met name een klein scherptediepteveld is iets wat je met een spiegelreflexcamera veel beter kunt verwezenlijken dan met een compact camera. Hoewel het me toch regelmatige lukte door het scherpstelpunt op het midden te zetten, waardoor alles eromheen toch vager werd. Bij scherptediepte draait het onder andere om het diafragma, ofwel de lensopening. Dit wordt aangegeven met een letter F dat voor een getal staat. Hoe hoger het getal, hoe kleiner de lensopening en hoe lager het getal hoe groter de lensopening. Lekker logisch, je moet het gewoon onthouden totdat je het vanzelf, zonder erbij na te denken, gaat toepassen. Laura Vink heeft daar nog een mooi ezelsbruggetje voor: hoe lager (diafragmagetal), hoe vager (de voor- en/of achtergrond)!Een scherptediepteveld is het gedeelte waarin de dingen scherp zijn.

Klein scherptediepteveld
Drents Museum Assen

Klein scherptediepteveld

Bij een kleiner lensopening, hoog getal, wordt er een veel groter veld scherp dan bij een grote lensopening. Dit werd heel mooi gedemonstreerd met Playmobil poppetjes die op verschillende afstanden van elkaar geplaatst waren. Bij een kleine lensopening waren ze bijna allemaal even scherp. Bij een grote lensopening, was alleen het scherp gestelde poppetje scherp en werd alles ervoor en erachter onscherp. Prachtig effect!

Klein scherptediepteveld

Groter scherptediepteveld

Dan moet je bij het instellen ook nog in acht nemen dat je met een hoog diafragma, kleine lensopening, minder lichtinval hebt, dus moet je, om voldoende licht te hebben om een gelukte foto te krijgen, de sluitertijd aanpassen en eventueel de iso waarden. En vice versa. En je moet nog rekening houden met je afstand tot het onderwerp of hoe ver je hebt ingezoomd. Hoe dichterbij het onderwerp, hoe kleiner je scherptediepteveld, hoe verder weg van je onderwerp, hoe groter je scherptediepteveld.

Groot scherptediepteveld
Landgoed Klein Bylaer

Groot scherptediepteveld

Je snapt het al, de volgende opdracht is: maak een interessante foto met een klein scherptediepteveld en maak een interessante foto met een groot scherptediepteveld. Superleuk om te doen. Het bleef alleen niet bij twee foto’s ;)

Fotografie #3

In de derde les ging het vooral over techniek, cijfertjes. Sluitertijd-cijfertjes, diafragma-cijfertjes, iso-cijfertjes, cijfertjes op de camera en op de lens. Cijfertjes waarover ik niet ga bloggen. Er is me in ieder geval veel duidelijk geworden over de cijfertjes op mijn bakbeest. Je denkt dat je weet wat je gekocht hebt, maar eerlijk is eerlijk, een groot deel van de cijfertjes zei me niets bij aankoop, op de prijs na dan ;)

De opdracht die we mee kregen was: maak, met behulp van de technieken die we tot nu toe behandeld hebben, maximaal drie portretfoto’s. En dat is nu net wat ik graag wil leren. Ik heb er intussen van alles over gelezen en me suf gescrold op Pinterest voor ideeën, voorbeelden en tips. Ik werd er helemaal enthousiast van, wilde het liefst gelijk aan de slag en alles uitproberen. De opdracht sloot mooi aan bij het onderwerp van de fotochallenge van Laura Vink voor februari, namelijk ogen, waarvan ik de foto's in mijn vorige blogpost liet zien. Helaas heb ik dit keer de Hall of Fame niet gehaald.

En wat is er nu zo leuk aan het fotograferen van mensen? Eigenlijk is natuur, vooral landschappen meer mijn ding, maar waarom eigenlijk? Omdat ik het toch altijd een soort schending van privacy vind om mensen te fotograferen. Maar met deze opdracht en goedkeuring van de modellen wordt het toch makkelijker om me daar overheen te zetten. Met een landschap als onderwerp ben je nog wel afhankelijk van bijvoorbeeld het weer, hoe de zon staat, als die schijnt, maar verder moet je het vooral zelf doen en heb je zelf de regie in handen. Compositie bepalen, instelling van de camera. Met mensen komt daar nog eens de interactie met het model bij, waardoor het eindresultaat extra spannend wordt, omdat je invloed op het model beperkt is, je weet nooit wat voor gezichtsuitdrukking er nu weer volgt. Dat maakt fotograferen nog uitdagender. Ik ben om, mensen fotograferen is niet eng, maar geweldig spannend en leuk!

Ik heb dan ook heel veel plezier beleefd aan het maken van deze opdracht en gelukkig vonden mijn modellen het ook erg leuk om te poseren.

Kiezen welke je dan meeneemt naar de les is nog wel het lastigste klusje. Maximaal drie portretfoto’s is wel een beetje weinig, dus leverde ik er vier in, de eerste vier van deze blogpost. Maar ik heb er wel tig gemaakt. Hier kan ik er gerust nog een paar laten zien.

Ik wil mijn modellen heel erg bedanken voor hun tijd en geduld en voor het plezier dat we eraan beleefd hebben.

Fotografie #2

Tijdens les 2 werd de werking van een aantal knopjes op het toestel uitgelegd. Belichting was het onderwerp deze keer. Aan de hand van een paar voorbeeldfoto’s konden we zien wat het effect is van het vergrendelen van de belichting, op mijn toestel kan dat met knopje AEL. Als je een foto neemt waarbij nogal veel licht op de achtergrond is, is vaak het onderwerp op de voorgrond onderbelicht en dus donker, soms bijna een silhouet. Dat komt omdat de camera genoeg licht meet, namelijk de achtergrond en daarop zijn licht toevoeging regelt. Wij hebben de camera bij deze opdracht op stand P, iso 400, de sluitertijd en diafragma worden automatisch door de camera berekend en daarmee dus ook de hoeveelheid licht. Door de camera te richten op schaduw of een donkere plek en de AEL knop ingedrukt te houden, vergrendel je de belichting. Richt je de camera op hetzelfde onderwerp als bij de eerste foto, dan wordt de foto ineens heel anders. Omdat de camera nu het idee heeft dat het te donker is, zal hij meer licht toevoegen, waardoor de lichte achtergrond nog lichter wordt of overbelicht raakt, en het onderwerp niet meer donker is, maar  tevoorschijn komt. Al naar gelang de situatie kun je hiermee dus een ander resultaat krijgen dan hoe je de foto standaard zou maken. Een staaltje how to fool your camera.

Het oefenen hiermee vond ik leuk, ik heb veel foto’s gemaakt, die niet door de schoonheidscommissie zijn gekomen, maar waarop ik wel zag wat de bedoeling was. Weer wat geleerd. Hetzelfde effect kreeg ik met mijn compact camera ook, door de ontspanknop te gebruiken als vergrendelaar. 

Daarnaast zit er nog een knopje op mijn toestel met -/+. Hiermee kun je de belichting stapsgewijs aanpassen naar donkerder (-) en lichter(+). Deze functie zat ook in het menu van mijn compact camera en heb ik best vaak gebruikt. Bijvoorbeeld in het bos, dan is het net te donker voor een goed beeld. Dan kun je met deze functie de boel net even lichter maken. Of met overbelichte wolkenpartijen, doordat de zon op zijn hoogst staat. Dan kun je hem iets donkerder instellen. Technisch gezien is hier niet veel moeilijks aan, de kunst was vooral om een interessante foto te maken. 

Normale belichting

Belichting + 1

Belichting - 1

Tijdens het maken van de opdrachten, raak ik een beetje in een flow en daar ben ik blij om. Niet alleen heb ik lang getwijfeld over welk toestel ik moest kopen, ook heb ik lang getwijfeld of ik wel zo’n duur toestel moést kopen. Als ik het maar leuk genoeg vind om te blijven doen, als ik het maar niet zat word binnen korte tijd… En dat soort twijfels. Maar ik ben er wel uit, fotograferen is wel echt mijn ding. Ik vind het echt keileuk! Geen weggegooid geld dus!

Normale belichting, Coda Museum

Belichting + 1

Belichting - 1

Ook kregen we ieder persoonlijk nog wat uitleg over scherpstel knoppen op lens en body, bij ieder weer anders. Voor mij verklaarde de uitleg in ieder geval waarom ik soms moeite had met scherpstellen, beter gezegd, waarom de camera niet deed wat ik wilde. Nu weet ik dat ik ook het scherpstelpunt kan regelen met een knop op de body. Kortom, ik ben nog steeds blij met deze cursus.

Fotografie #1

Bij de beelden van mei 2017 die ik in oktober vorig jaar (pas) postte, is het blijven steken. Geen tijd, geen zin, het even fijn vinden om meer offline te zijn, feestdagen, enzovoort... Het kwam er gewoon niet van.

Opdracht: neem een foto mee die je goed vindt.
Zelf geschoten in 2016 Great Salt Lake in de V.S. met mijn compact camera.

Dan reist altijd weer de vraag: moet ik hier nog wel mee doorgaan? Het antwoord daarop is net zo veranderlijk als ik zelf ben. En nu komt het er dan toch weer een keer van, bloggen.

Opdracht: neem een foto mee die je slecht vindt.
Zelf geschoten met mijn nieuwe camera terwijl
ik nog geen sjoege had van de werking ervan.

De resterende maanden van vorig jaar in beeld ga ik proberen af te maken. Zeker als onderdeel van het opruimen van het alsmaar groeiende fotoarchief. Maar ook omdat ik slecht tegen onafgemaakte projectjes kan... (oh ja joh... volgens mij liggen er ook nog tig van die onafgemaakte fröbelprojectjes op zolder, maar goed, wat je een beetje vergeet is minder erg, haha ;)

Opdracht: maak een foto van een onderwerp zoals je het tegenkomt,
iets wat je niet snel zou fotograferen.
Behoeft geen uitleg :-)

Opdracht: maak een foto van hetzelfde onderwerp, maar dan 
vervreemd door gebruik van standpunt.

Maar nu even waarom ik dit blogje maak. Al een hele tijd wilde ik een digitale spiegelreflexcamera, of een systeemcamera of een bridgecamera... Iets waarin de keuze reuze is, waardoor beslissen er niet makkelijker op wordt. Mijn trouwe digitale compact camera doet het nog prima, maar ik liep tegen dingen aan, zoals te weinig lichtinval, niet zoveel handmatig kunnen regelen en dergelijke. Dus een grotere camera.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "groene" stand van de camera.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "landschap" stand van de camera.
Zoek het verschil.

Opdracht: maak een foto van een onderwerp
met de "portret" stand van de camera.

Ooit, in het analoge tijdperk, had ik een spiegelreflexcamera, met verschillende lenzen... Die ik allemaal verkocht heb, voor veel te weinig om plaats te maken voor de digitale compact camera... We deden toen nogal eens aan backpacken en dat kleine digitale ding was daarvoor een uitkomst. Tijden veranderen, mensen ook. Dus het bakbeest is terug, in digitale vorm, met één lens voor nu. Voordat het tot een aankoop kwam, heb ik me suf gesurft op het web om tot een goede keuze te komen. Maar ik bleef het uitstellen, bang om de verkeerde camera te kopen. Toen werd er een beginnerscursus digitale fotografie met spiegelreflex-, systeem- en bridgecamera bij de Barnevue aangekondigd, die zou beginnen op 9 januari 2018. Ik schreef me in, mede als stok achter de deur om tot een aankoop te komen. Cursus zonder camera lukt niet echt, dus nu moest ik een keuze gaan maken. Het is een Sony Alpha 77 II geworden met 18-135 mm lens. Vervolgens sloeg te twijfel weer toe... En toen ik hem in huis had, was ik zo bang iets verkeerds te doen dat ik hem bijna niet durfde aan te raken. Inmiddels heb ik de smaak te pakken, draai en druk ik op alle knopjes om erachter te komen waar ze voor dienen en heb ik er echt lol in. De eerste les is achter de rug en de eerste opdrachten zijn gemaakt. En maandag heb ik ook meegedaan aan de Laura VinkAcademy Fotochallenge, met als thema voor januari boeken, met dit als resultaat.

Het fotoarchief groeit dus gestaag verder. Hopelijk gaat het me lukken deze wintermaanden te gebruiken om wat meer op te ruimen én te posten. We zullen zien. Tot later!


Edit: Yeah! Ik sta in de Hall of Fame!!