9
oktober, een maand zonder bloggen. Hoewel ik het niet gemist heb, was ik toch
regelmatig nieuwsgierig naar de blogs die ik volg. Zo nu en dan las ik wat
blogs en heel af en toe liet ik een reactie achter. Zelf geen blogs maken
leverde onbekommerdheid op. Niet steeds het stemmetje dat zegt: oh, vergeet
niet een foto te maken. Dat vergat ik dus wel, wat ik als best aangenaam heb ervaren.
De tijd besteedde ik anders, ik stond wat vaker in de keuken, met als resultaat
zelfgemaakte pompoensoep en zelfgebakken cake (en het smaakte wonderwel
verrukkelijk!) zonder foto ;) Ik las boeken van mijn boekenlijst en heb me
hiermee uitstekend vermaakt. Ik trok er weer wat vaker op uit, lekker wandelen...
zonder camera... en dan zul je altijd zien... dat licht, die luchtballonnen in
kleur met de zon erop aan de vroege ochtendhemel, al dat spinnenrag in de hei
in de morgenzon... shit, had ik hem nu toch maar meegenomen. Ik bedacht dat ik
dan maar een breinfoto moest nemen, dus zoog ik het beeld in me op en ik kan
het nu nog steeds oproepen. Jammer voor mijn blog, maar het voelde wel heel
goed. Openstaan voor het moment, niet vanaf het schermpje van mijn camera, maar
gewoon zoals het is.
9 november, weer een maand niet zelf geblogd. Maar... het
kriebelt wel steeds meer (en zie hier: mijn eerste bericht alweer...:) Ik begin de
blogs die ik volg weer meer te lezen en erop te reageren. Hoewel dat best
tijdrovend is en dan zo ineens loop ik weer erg achter. Eigenlijk ken ik de
mensen achter deze blogs helemaal niet, althans niet in het echt, maar door het
volgen en lezen van hun blogs is het toch net of je elkaar wel kent en dat is
dan toch eigenlijk wel weer erg leuk. Gek iets, dat bloggen.
Afgelopen vrijdag
heb ik iemand die ik alleen van het bloggen ken, wel in het echt ontmoet.
Anita, van Anita’s blog, ik zocht haar op in het superleuke winkeltje met
tweedehands kleding van de Stichting Hip voor Weinig in Ingen. Niet alleen hip,
maar ook veel voor weinig, alles mooi gesorteerd op kleur. En om je outfit af
te maken, hebben ze ook een ruime keuze uit leuke accessoires. De winkel wordt
gerund door vrijwilligers en de opbrengst gaat voor 100% naar het goede doel. Ik
had een leuke ontmoeting met Anita en het is, zoals ik al zei, net of je elkaar
al kent. Ik ben leuk geslaagd, met een mooie witte blouse en een shirt in
Bretonse streep... voor weinig! Als je in de buurt van Ingen bent, ga dan zeker
even hier kijken!
Mijn complimenten, dames!
Om
op het bloggen terug te komen, echt afscheid nemen lukt me niet, hoeft ook
niet. Maar het zal hier wel een stuk rustiger worden/blijven. Misschien dat ik dan
beter de balans kan vinden in bloggen, maar ook nog zoveel andere leuke dingen
willen en kunnen doen.
Tot later!