Garbage Collection - Wreck This Journal

 

Lang geleden, het lijkt soms wel in een ander leven, kocht ik het boek Wreck this Journal van Keri Smith. Met de bedoeling wat meer buiten de lijntjes te durven kleuren, wat minder perfectionistisch te zijn. Blijkbaar had ik dat boek niet nodig, want makkelijker werd ik ook zonder Wreck this Journal. Het leven heeft soms allerlei verrassingen voor je in petto, waardoor je heel erg kunt veranderen.

In de loop van de tijd verzamelde ik wel allerlei troepjes en postzegels om aan een paar van de opdrachten te kunnen voldoen. Gisteren ben ik er eens mee gaan schuiven en fotograferen. Uiteindelijk heb ik het toch in Wreck this Journal geplakt. Niets veranderlijker dan de mens.

Anders Amsterdam...

Afgelopen zondag bezochten we op de valreep van de looptijd het Pop-Up Museum van DWDD in het Allard Pierson Museum in Amsterdam. Helemaal de moeite waard! De verborgen meesters van Nico Dijkshoorn uit het Drents Museum en Marc-Marie Huijbregts uit Van Abbemuseum waren bij mij het meest favoriet.

Daarna slenterden we nog wat door Amsterdam en probeerde ik de stad met andere ogen te bekijken. Op zoek naar anders dan de geijkte toeristische trekpleisters. Anders Amsterdam.




 Dit vind ik nou een fantastisch mooie deur.
Er mist wel een stukje... Zoek de verschillen ;)



Door Lastpak





Ook door Lastpak





Door Ottograph



...zou jij hier gaan eten?



Ook door Ottograph









Recycle Kunst. Ik vind het geweldig!



Groen in de straat



Wel toeristisch dit...





Geen idee meer hoe dit eetzaakje heet,
maar ze hebben overheerlijke worteltjestaart!





Nog een "toeristen kiekje"...





Gaaf gebouw!



Ik kom niet echt vaak in Amsterdam, jij wel? Als dat zo is, is het me dan gelukt de stad anders te zien? Ik ben benieuwd!

Vliegende tijd, stof... tot nadenken... en lente-vrolijkheid...

Wat vliegt de tijd, de laatste dag van maart alweer... Maar ik heb niet stilgezeten, project drie, waarover ik hier berichtte, is klaar. Tadaah... mijn eerste zelfgemaakte tas! Ik ben er best heel trots op en erg blij mee.

Dit vrolijke stofje kreeg ik van Anita. Precies een jaar geleden berichtte ik hierover... Een jaar geleden alweer, nog maar... Ook toen leek de tijd voorbij te vliegen, in dat opzicht is er niet zoveel veranderd. Net als nu, had ik ook toen wel 48 uur in één dag willen hebben. En ik merk dat ik nog steeds gevoelig ben voor dezelfde valkuil die “en en” heet... Maar het werkt niet, ik weet het en toch... ik wil zo graag nog zoveel... Keuzes maken... Laat ik het maar zien als een luxe probleem. Ik heb tenminste de mogelijkheid om keuzes te maken.

Maar goed, genoeg hierover, de tas. Ik kocht een mooie stof voor de voering, band voor de hengsels en een ritsje voor een zakje, allemaal in vrolijk geel. Ik leerde hoe ik de rits aan een flapje zet en dat flapje weer aan het zakje. Ik leerde andersom denken, niet mijn sterkste kant, met het inzetten van de voering en hoe ik deze dan weer aan de buitenstof moest naaien. Het gaat wat ver om te zeggen dat het me bloed, zweet en tranen heeft gekost, maar ik vond het zo nu en dan een heel gepiel.

De aanhouder wint en ik ben dan ook heel blij met het eindresultaat. Ik heb nog wat stof over voor een etuitje, voor een volgend project. Eerst project vier, daarover verklap ik alleen dat het iets met recykleren wordt... weer vervolgd! 

Uilskuiken in dop...