Het IJsselmeer, bij Medemblik,
tijdens een
weekend in november vorig jaar.
Terwijl de eerste maand van het vierde
kwartaal alweer bijna voorbij is, kom ik achteraan sjokken met het derde
kwartaal van Instagram Stories. Bloggen, het komt er niet van. De vraag
rijst of ik ermee door moet blijven gaan of niet. Helemaal loslaten voelt ook
niet goed. Dus plaats ik toch weer een bericht. Wie leest dit eigenlijk nog,
vraag ik me af.
In het derde kwartaal bezocht ik Museum Nairac en Coda Apeldoorn. We gingen voor het tweede achtereenvolgende jaar op zomervakantie in eigen land, wederom naar Groningen. Ik maakte weer appelmoes van de campingappels, we bezochten Groningen stad en het Forum. We fietsten en wandelden door het Groninger landschap, en liepen een deel van het Noaberpad door Duitsland. We bezochten pittoreske dorpjes, verschillende oude kerkjes, klooster Ter Apel en Keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden. Maar er was ook tijd voor lezen en luieren. In september deden we voor het eerst een Hap- en traproute, wat zeer goed beviel. De dagen zijn voorbij gevlogen, zeker nu ik erop terugkijk. We maken ons op voor de rest van het jaar, de herfst, Kerst, de winter. Op naar weer een nieuw jaar. Waar blijft die tijd toch?
In
de zomer van 2017 verbleven we onze laatste vakantieweek in Denemarken, op Tårup Strand Camping. Een
heerlijk plek om een poosje te genieten van het weer, het uitzicht, even niets
doen dan kuieren langs de zee of door Nyborg. Daar wordt op vaste tijden een
oldtimer bijeenkomst georganiseerd door mensen uit de omgeving. Net als in
Zweden, zijn er ook in Denemarken veel oldtimer liefhebbers. Leuk om zo’n
bijeenkomst eens te bezoeken en een praatje aan te gaan met een eigenaar van
een oldtimer. We hebben leuke herinneringen aan deze gesprekken.
We
hadden gehoopt dit jaar weer door Scandinavië te toeren. Maar Corona doet ons
toch nog een jaartje vakantie houden in eigen land. We zijn dankbaar voor het
feit dat we op vakantie kunnen gaan, en er is niets mis met vakantie in eigen
land. Maar het reisbloed kriebelt om weer verder weg te gaan, onbekende plekken
ontdekken, nieuwe dingen zien. We zullen nog even geduld moeten hebben.
Ondertussen
gaan we in eigen land genieten van bekende dingen en op zoek naar nieuwe dingen,
nieuwe plekjes ontdekken en nieuwe ervaringen opdoen. De tijd even laten
vertragen en tot rust komen.
Ik wens iedereen een fijne vakantie!
Ik neem je weer even mee terug naar de zomer van 2017.
Nadat we de gletsjer Bondhusbreen hadden gezien, pakte we onze Puck in en vertrokken richting het zuiden in de hoop daar beter weer te treffen dan in Noorwegen.
Onderweg bezochten we HeddalStavkirke. Werkelijk een prachtige indrukwekkende staafkerk, met zijn typisch Noorse bouw. Zeker een bezoek waard.
Op dit moment lees ik het boek De Zusterklokken van Lars Mytting. Het gaat over een staafkerk in het fictieve dorp Butangen in 1880. Ongetwijfeld heeft de staafkerk van Borgund hiervoor model gestaan. Mytting beschrijft het leven in die tijd en dat doet je beseffen in wat voor sneltreinvaart Noorwegen van een arm land, een heel rijk land is geworden. Ik vraag me dan ook af hoe Noorwegen nu zou zijn als er nooit olie gevonden was. Misschien was het dan nog steeds arm en voor toeristen niet zo toegankelijk als dat het nu is. Maar misschien wel betaalbaarder ;-)
We reden door naar Tårup Strand Camping bij Nyborg in Denenmarken,
voor ons inmiddels één van de ‘tussenstop’ campings, waar we al vaker langere
tijd verbleven dan alleen één nacht voor de doorreis. Een staplek met subliem
uitzicht over de Storebælt met zijn brug. Hier hadden we nog een heerlijke zonovergoten
vakantieweek. Maar daarover later meer.
Alweer een week thuis. Vaak lijkt het alsof
je nooit bent weggeweest, de eerste werkweek na de zomervakantie. Maar dat zijn
we wel, drie weken in eigen land, op dezelfde camping. Een keuze gemaakt vanwege
het Covid-19 virus. Want anders waren we waarschijnlijk weer richting Scandinavië
gegaan en hadden we daar rondgetrokken.
Het is ons geenszins tegengevallen. We zijn fan van provincie Groningen en zelfs na deze drie weken zijn we nog niet uitgekeken. Op onze vertrouwde en favoriete camping Lentemaheerd is het goed vertoeven, en van daaruit kun je alle kanten op. We hebben gewandeld, iets minder dan we van plan waren door de hitte, gefietst, veel pittoreske dorpjes bezocht, heerlijk gegeten, een uitstapje naar het Duitse eiland Borkum gemaakt en gerelaxt. Kortom, we hebben genoten. Drie weken vakantie in eigen land, wie had dat ooit gedacht.
![]() |
| Als je goed kijkt, zie je onze Puck |
![]() |
| De Bondhusbrea vanaf camping Sundal |