zondag 16 december 2018

Augustus 2017 in beeld #7


Op de dag dat we vertrokken uit Bergen, klaarde het eindelijk op en zijn we eerst nog met de kabelbaan naar de berg Ulriken geweest. We hadden een mooi uitzicht over de stad en het fjord, wat ons letterlijk in het water gevallen bezoek aan de stad een beetje goed maakte. 

Bergen vanaf Ulriken


Ons volgende adres was camping Myklatun in Øvre Eidfjord. Een heerlijk plekje aan het Eidfjordvatnet, waar we de meeste keren van onze reizen naar Noorwegen wel een paar dagen neerstrijken. 

Onderweg
Eidfjordvatnet
"Ons" plekje aan het Eidfjordvatnet
Øvre Eidfjord


Het weer was hier iets beter en liet zelfs een wandeling naar de Vøringsfossen toe. Dat bewaar ik voor de volgende keer, het zijn alweer genoeg foto’s voor bij deze post ;)


Rivier Olbogo

woensdag 12 december 2018

Beetje vreemd... vervolg


Bijna vijf maanden geleden schreef ik over de vreemd uitziende bloemknop in een vetplant op mijn vensterbank. Lang heb ik niet hoeven wachten op het geheim van de bloemknop. Die was er namelijk niet, of beter gezegd: heeft zich nooit getoond. Vrij kort nadat ik de foto’s had gemaakt schrompelde de knop in... en zo hangt hij nu nog steeds aan de vetplant, hij valt er niet af, hij blijft gewoon lekker verschrompeld hangen... Nou ja! Wel komen er wat nieuwe sprieten de grond uit, ook leuk, maar ik had toch graag geweten hoe de bloem eruit had gezien. Als iemand mij dat kan vertellen, hoor ik het graag. 



Nu heb ik dit weekend iets nieuws vreemds, en nog verschrompeld ook, gesignaleerd in mijn tuin. Wij wonen hier al vrij lang en toen we hier kwamen wonen stond de Ginkgo boom al in de voortuin en die staat er nog. Nog nooit heb ik er vruchten in gehad. Het blad is er nu af en ik zag gisteren ineens iets hangen in de kale boom. Eerst dacht ik nog dat een grapjas er kersen in gegooid had, maar na een inspectie met camera en verrekijker vanuit het huis moest ik tot de conclusie komen dat er wel degelijk echte Ginkgovruchten ofwel Japanse noten in hangen. En er vielen er ook nog een paar uit die ik gelijk heb opgeraapt. 
Even googelen leerde me dat de Japanse notenboom van oorsprong uit China komt, al 250 miljoen jaar geleden ontstaan is, ofwel een levend fossiel is. “De noten of zaden zijn abrikoosvormig met een zilveren gloed (vandaar de naam Ginkgo: gin = zilver; kyo = abrikoos). Als de zaden in het najaar op de grond vallen, begint de vlezige zaadhuid te rotten en valt hij er af, waardoor er boterzuur vrijkomt, wat ruikt als ranzige boter. De inhoud van de zaden, ginnan genoemd, wordt in China en Japan beschouwd als delicatesse, waaraan bovendien tal van heilzame werkingen wordt toegeschreven.” (bron Wikipedia) Alleen de vrouwelijke bomen dragen vrucht en pas na 20 jaar! Dan moet er in de buurt toch ook ergens een mannelijke boom staan. En dan moet er ook nog een insect van de die boom naar onze boom gevlogen zijn... 
Ik heb de vruchten alleen in de verschrompelde status gezien en inderdaad geroken, ze ruiken naar zweetvoeten, tenenkaas. Eén van de vruchten was aangegeten, er zijn blijkbaar (gevleugelde ?) liefhebbers. Volgend jaar ga ik dus goed opletten of ik knoppen en bloemen zie en hopelijk daarna de zilvergroene vruchten. Uiteraard kun je ze poten, maar de moeilijkheidsgraad is gemiddeld en geweldig groene vingers heb ik niet. Dus zijn ze uiteindelijk in de kliko beland... Misschien volgend jaar.

zaterdag 1 december 2018

De BlokhuisPoort Leeuwarden


Vorige week zaterdag toog ik met een aantal andere fotoclubleden naar de culturele hoofdstad van Europa, Leeuwarden. In een aantal blogjes zal ik iets delen van wat we daar zoal zagen. Vandaag een drietal foto’s van De BlokhuisPoort, voormalig gevangenis, nu een stichting met een cultureel bedrijvencentrum. We kregen daar een rondleiding onder leiding van een oud-bewaarder. Er was een Etsy markt en verschillende andere activiteiten. Achteraf realiseer ik me dat ik ondanks het grote aantal foto’s dat ik genomen heb, toch best ook wat vergeten ben te fotograferen. Zo gaat dat soms. Deze foto’s zijn van kleur en kunst in De BlokhuisPoort.


zondag 25 november 2018

Fotografie challenge november


Genoeg gelegenheid gehad in november zou je zeggen, maar ik vind het resultaat van mijn mist foto's wat tegenvallen. Mijn eerste poging om ochtendmist vast te leggen mislukte behoorlijk. Misschien dat iemand het destijds al gezien heeft in mijn Stories op Instagram. Ik ging vroeg uit de veren, dik aangekleed op pad en... ik was niet de enige. De andere fotograaf probeerde een stel op de foto te zetten, de dame van het stel was zwanger en laten ze nou precies gaan staan op de plek die ik van te voren uitgekozen had vanwege de compositie in het landschap. En de hoeveelheid mist was al minder dan ik had gehoopt. En verdween verder en verder naarmate ik wachtte en wachtte... totdat ze eindelijk klaar waren. Mijn mist was inmiddels ook klaar ofwel zo goed als verdwenen. Toen het drietal van “mijn” plek verdwenen was, heb ik toch wat foto’s gemaakt... helaas met het drietal in beeld, want ze gingen uitgebreid verder precies in “mijn” zicht... Oh!!!! Of dat heel erg is, valt te bezien, de personen geven mijn foto meer diepte. Maar er was nauwelijks nog mist, wel een mooi diepte gevend patroon in de wolken. Het is best een mooie foto geworden, maar goed, het was nou niet bepaald hoe ik het plaatje voor ogen had...



Daarna was er nog een ochtend met perfecte mist en een prachtige zon zonder stralen. Een grote geel-oranje bal in een witte deken van mist boven de weilanden... En ik moest werken... en had mijn camera daarom niet bij me... Oh!!!! De volgende dag was ik vrij, maar helaas het tafereel herhaalde zich niet, geen zon te bekennen. Ik had wel geluk bij de Esvelder beek, daar stond net een zilverreiger in “mijn” zicht... geoorloofd! Dat leverde nog een aardig plaatje op. 



De mist verdween echter snel en toen ik als een gek nog naar een andere locatie ben gesjeesd, was de meeste magie verdwenen. Er waren wel veel dauwdruppels te zien, maar dat is natuurlijk mist in vloeibare vorm, dus ongeschikt om in te sturen, denk ik.




Er stak de laatste week een straffe oostenwind op, die niet alleen guur was, maar ook alle mogelijke mist onmogelijk maakte. Tot gisteren, maar helaas was ik toen niet in de gelegenheid om er foto’s van te maken vanwege een foto uitje met de fotoclub waar ik me sinds kort bij heb aangesloten. In de auto naar Leeuwarden, de locatie van het super leuke uitje, zag ik de mist over de weilanden aan me voorbij gaan... Oh!!! Maar... in de culturele hoofdstad van Europa, waar we in september ook al waren, staan twee fantastisch mooie beelden bij het station, omgeven door een kunstmatige mist, maar hé, het is wel mist. Dus schoot ik alsof mijn leven ervan af hing en was heel tevreden met dit resultaat, die als tweede foto ingestuurd gaat worden.



Op de laatste dag van onze zomervakantie heb ik nog wel een heel aardige foto gemaakt in Lohr am Main,  waar in de vroege ochtend prachtige mist over de Main trok. Deze vond ik net goed genoeg om een gok mee te wagen.


Ben weer benieuwd, nog zes nachtjes slapen...

Edit: ik haalde de Hall of Fame helaas niet met mijn mistfoto's. Kijk even welke prachtige foto's er wel in staan, zeer de moeite waard!

zondag 18 november 2018

Augustus 2017 in beeld #6


Waar was ik ook alweer gebleven met mijn “Maand in beeld”? Lang geleden alweer postte ik over augustus vorig jaar, over onze vakantie in Noorwegen om precies te zijn. Hier lees je er meer over. Het weer dus, dat spelbreker was bij onze wandelplannen. Of Bergen nou zo’n goed idee was... 

Byparken met een beeld van Edvard Grieg
Torgallmenningen

Bergen staat bekend om zijn overwegend regenachtige weer... het werd er niet beter op, eerder slechter. Toch bezochten we de stad en de haven, Bryggen met zijn houten huizen en doorgangen. Door de regen viel het fotograferen niet mee, voordeel was wel dat het redelijk rustig was.

Bryggen
Let op de blote voeten :-)


Deze mooie schipper bracht ons vanuit de haven droog naar het aquarium, met regen een soort toevluchtsoord voor vakantiegangers, want daar was het knetterdruk. 



Het is een mooi aquarium, hoewel dieren in gevangenschap mij altijd wat ongemakkelijk doen voelen. 

Ik weet zelf niet meer hoe het zit met deze foto...


De muurschildering die we na het bezoek aan het aquarium tegenkwamen, is van iemand die zijn of haar mening daarover heel duidelijk maakt. 



De regen hield aan, het kwam met bakken uit de lucht. Na een paar dagen waren we er wel helemaal klaar mee. Tijd om verder te trekken, op zoek naar beter weer.


zondag 4 november 2018

Fotografie challenge oktober


Voor de fotografie challenge van oktober is het onderwerp huisdieren... en laat ik die nu net niet hebben... Ik heb wel een schoonhond (de hond van mijn schoonmoeder) en wat buurtkatten. Geen eigen huisdier verkleint wel de kans op goede momenten om een mooie foto te maken. De buurtkatten kijken me altijd van grote afstand argwanend aan, ik voer vogels in onze tuin (ook een soort huisdieren toch) en daar hebben de buurtkatten het nogal eens op voorzien. Meestal is een strenge blik of wat morrelen aan de deurklink voldoende om duidelijk te maken dat ze geen vogeltjes mogen vangen. Maar het blijft onweerstaanbaar voor ze om de vogeltjes te begluren. Ook de waterbakjes voor de vogels lokt de buurtkatten, blijkbaar is het water daarin het lekkerste van de hele buurt, ze drinken er altijd gretig uit. Ondanks het bezoek van de buurtkatten aan onze tuin, is het me niet gelukt ze fatsoenlijk vast te leggen. Te ver weg, teveel bewogen, te snel foetsie...


Volgend slachtoffer was de schoonhond, maar ach, laat hij nu net in oktober echt slachtoffer zijn en onder het mes moeten. Voordeel was de narcose, daar was hij lekker rustig van, maar heel fotogeniek was hij niet met de plastic kap die hij om moest. Toen ik hem naar de dierenarts bracht (mijn schoonmoeder kan dat niet meer), heb ik nog een poging gewaagd, maar hij had duidelijk in de gaten dat er iets ging gebeuren, waar hij heel onrustig, lees beweeglijk richting uitgang, van werd. Ofwel bewogen foto’s. 


Ik ben ervan uitgegaan dat de buitenvogels niet tot de huisdieren gerekend worden, dus spitte ik mijn archief door. Dat was ook al niet zo’n succes. Ik heb hele leuke foto’s van een boxer gemaakt, maar dat is weer langer dan zes maanden geleden en ook beter gelukte foto’s van de schoonhond waren te oud... Op Corfu heb ik heel veel katten gefotografeerd, en daar zaten een paar exemplaren tussen die ermee door kunnen. Niet helemaal de bedoeling, want dat is natuurlijk dat je eropuit gaat om foto’s voor het thema te maken. Door drukte had ik ook al geen zeeën van tijd in oktober, dus ik moet het doen met de katten van Corfu en Skippy met kraag. Niet geschoten is altijd mis, dus ik stuurde ze toch in, maar geen Hall of Fame dit keer. Kijk even bij welke foto’s het wel gehaald hebben, ze zijn zeer de moeite waard. Nieuwe maand, nieuwe kansen!