Een weekend in november vorig jaar,
naar Medemblik en Wieringerwerf.
In deze sobere januarimaand pik ik de draad weer op van de maanden van 2017 in beeld brengen. In augustus 2017 verbleven we de laatste week van onze vakantie
op Tårup Strand Camping. Op 14 augustus luierden we wat op de camping, bezochten we de haven van Nyborg en aten daar
een mega ijsje. In Denemarken zijn ze niet kinderachtig met de hoeveelheid ijs.
De palmen in de haven en het mooie weer doen tropisch aan, terwijl we toch echt
in het noorden zijn.
Op 15 augustus bezochten we Valdemars Slot in Svendborg en hadden we een heerlijke lunch in het restaurant van het slot.
Hoewel ik in het vierde kwartaal het gevoel
had dat dagen van werken, eten, slapen en weer werken, een eentonig patroon vormden,
zie ik nu ik erop terugkijk, dat het wel meevalt.
Ik ging op pad met de camera naar Deventer en
tweemaal naar Amersfoort, waar ik een expositie in het Rietveldpaviljoen en één
in Kunsthal Kade bezocht. We hebben verschillende wandelingen gemaakt,
waaronder het Klompenpad het Leuvensche pad.
We gingen een weekend naar Wieringerwerf en
Medenblik, waar we Sinterklaas zagen aankomen in zijn stoomboot en lekker
toerist in eigen land waren.
Het was nog lang zacht weer, waardoor er nog
tot in oktober bloemen in de tuin en langs akkers bloeiden. Ik vond weer
fotogeniek roest op het industrieterrein.
Ik bracht een bezoek aan Galerie Zuid om een
lijst op te halen voor een aanstaande foto expositie in Museum Lunteren.
Tenminste, als de Corona maatregelen worden ingetrokken en ze weer open mogen.
Kortom, dat saaie viel nog wel mee. Nu geniet
ik van twee weken vakantie. Uitrusten, leuke dingen doen, dingen doen waar ik
meestal niet aan toe kom, zoals bloggen. En eens kijken naar het volgende jaar,
voorzichtig plannen maken voor vakanties.
Wat zal 2022 brengen?
Wat het ook mag zijn, ik
wens iedereen een mooi liefdevol
nieuw jaar in goede gezondheid.
Ik neem je weer even mee terug naar de zomer van 2017.
Nadat we de gletsjer Bondhusbreen hadden gezien, pakte we onze Puck in en vertrokken richting het zuiden in de hoop daar beter weer te treffen dan in Noorwegen.
Onderweg bezochten we HeddalStavkirke. Werkelijk een prachtige indrukwekkende staafkerk, met zijn typisch Noorse bouw. Zeker een bezoek waard.
Op dit moment lees ik het boek De Zusterklokken van Lars Mytting. Het gaat over een staafkerk in het fictieve dorp Butangen in 1880. Ongetwijfeld heeft de staafkerk van Borgund hiervoor model gestaan. Mytting beschrijft het leven in die tijd en dat doet je beseffen in wat voor sneltreinvaart Noorwegen van een arm land, een heel rijk land is geworden. Ik vraag me dan ook af hoe Noorwegen nu zou zijn als er nooit olie gevonden was. Misschien was het dan nog steeds arm en voor toeristen niet zo toegankelijk als dat het nu is. Maar misschien wel betaalbaarder ;-)
We reden door naar Tårup Strand Camping bij Nyborg in Denenmarken,
voor ons inmiddels één van de ‘tussenstop’ campings, waar we al vaker langere
tijd verbleven dan alleen één nacht voor de doorreis. Een staplek met subliem
uitzicht over de Storebælt met zijn brug. Hier hadden we nog een heerlijke zonovergoten
vakantieweek. Maar daarover later meer.
Vóór de zomer heb ik me opgegeven om deel te nemen aan een mentoraat onder leiding van Pieter van Leeuwen.
Ik
had eigenlijk één doel, binnen twee onderwerpen. Het doel is meer rust in de
foto’s brengen. Minder “ruis” en minder (felle) kleuren. De onderwerpen die ik
had gekozen waren stilleven/interieur of straatfotografie.
Ik
koos voor de straatfotografie. Eigenlijk was stilleven/interieur een
makkelijker onderwerp geweest, gezien de Covid-19 maatregelen. Maar ik koos voor
straatfotografie omdat daar meer uitdaging in zit. Dan zijn de dingen niet naar
je hand te zetten zoals bij stillevens.
Naar
aanleiding van mijn eerdere werk van straatfotografie, kreeg ik dingen mee om
rekening mee te houden en om aan te werken:
Dit zijn de eerste resultaten:
Je ziet het, ik ben er nog lang niet...