Kiek op 't Wiekend 10

Afgelopen weekend...

... werd zon afgewisseld met soms dreigende luchten.

... zagen we de natuur ontluiken.

... werden we geholpen met het overzetten van de padden.

... volgde ik met nog drie andere meiden een workshop zilversmeden bij Sandra. Later meer hierover.

... waar we samen voor de lunch zorgden door zelfgemaakte tapashapjes mee te nemen. Jummie!

... verruilde ik de oranje winterviolen (die de strenge vorst wonderlijk overleefd hebben) voor roze-rode primula’s...

... en andere mooie voorjaarsbloeiers.

... zaaide ik vergeet-me-nietjes, korenbloemen en koriander. Spannend!

Fijne week!

Origami

Omdat het vandaag precies 101 jaar geleden is dat de Japanse origami-kunstenaar Akira Yoshizawa werd geboren, een blogje over mijn eerste origami pogingen van vorig jaar.

Poging 1

Poging 2

Poging 3

De aanhouder wint

Blokje Geel-Wit

Opdrachtje

Laatst werd mij gevraagd of ik een gebroken ketting kon repareren. Ja, dat moet wel lukken. Maar... hij was niet alleen gebroken, ook alle kralen waren flink door elkaar gehusseld... Ja, dat moet ook wel lukken...

Nou, dat was nog moeilijker dan ik dacht. Ik mocht hem naar eigen idee weer samenstellen, maar toch blijft de vraag in je hoofd zitten hoe hij eruit heeft gezien. En als er dan ook nog kralen tussen zitten die dubbele gaatjes hebben, wordt het helemaal lastig. Gewoon door blijven gaan totdat je tevreden bent. En dat is gelukt. Ook de opdrachtgeefster was heel tevreden. Ze heeft haar zomerse ketting terug in een nieuw jasje.

Fijn weekend!

Lentebloemen

Koud en guur is het ineens, bbrrr! Om het lentegevoel vast wat (terug) te krijgen een paar foto’s van vorige week van de bloemetjes in de tuin.

Ondertussen in de keuken...

Ons tekenproject heeft even stil gelegen, maar Keukenprins heeft de draad weer opgepakt en hoe toepasselijk, een keukentafereel getekend. Tijdens onze werkbespreking (ha) hebben we een thema bedacht en gebrainstormd hoe dit thema vorm te geven. Een keukentafereel moest het worden en zo ging de rest vanzelf. Er is dus zowaar een plan. Het begin is gemaakt volgens plan, nu maar afwachten of de rest ook volgens plan gaat, dat weet je maar nooit. Maar dat maakt het alleen maar spannend en leuk.

Door de Muppetrage vonden we Zweedse chef en Kermit wel geschikt als hoofdpersonen in onze keuken. Gelukkig voor Kermit wordt het geen strip, ik vrees dat hij dan zijn kikkerbillen wel eens kwijt zou kunnen raken, als je zo naar de houding van Zweedse chef kijkt.

Wordt vervolgd.

Verzamelen

Laatst las ik een artikel in de Flow over weggooien. Iedereen zou het kunnen. Ik moest er wel om grinniken, iedereen behalve ik. Als verwoed verzamelaar van van alles en nog wat, heb ik de grootste moeite met weggooien.

Dat komt volgens het artikel door de emotionele lijm die aan spullen kleeft. Weer moet ik grinniken, ik bewaar ook dingen zonder emotionele lijm, alleen maar omdat je nooit weet waarvoor je het nog eens kunt gebruiken.

Een handige opruimtip voor kleding deed mij weer grinniken. Een jaar niet gedragen, weg ermee! Haha, dan hangt het minstens nog een aantal jaren ongedragen in de kast, om vervolgens noodgedwongen plaats te maken, vanwege ruimtegebrek. Want nieuwe kleren heb ik op de één of andere manier toch altijd nodig, vind ik zelf.

Dan belanden de jaren niet gedragen kledingstukken nog niet zomaar in de zak van Max, nee zeg, stel je voor wat je nog zou kunnen maken van die mooie stofjes. Dus verhuizen de mooiste stofjes eerst naar de hobbyzolder, op een stapel andere mooie stofjes c.q. jaren niet gedragen kledingstukken voor hetzelfde nog onduidelijke doel.

Toen we naar dit huis verhuisden, gingen er dozen vol verzamelingen mee, voornamelijk glas en aardewerk. Ik kon onmogelijk alles kwijt, dus hebben veel dozen jaren onuitgepakt op zolder gestaan, toen nog rommelzolder.

Toen kreeg ik last van een zeldzame opruimactie en heb ik heel veel verkocht op Marktplaats, weggedaan of weggegeven. Ruimte en overzicht was het resultaat. (Hoewel ik soms nog wel eens denk: hoe heb ik dat nu toch weg kunnen doen??) Maar goed, rommelzolder werd hobbyzolder en nu is er nog één kast op zolder gevuld met de restanten van mijn verzamelwoede. En meer mag het niet worden.

Je snapt wel dat ieder centimeter in de kast nuttig gebruikt wordt om zoveel mogelijk spullen kwijt te kunnen. (Stapelen!)

Toch begint nu ook een ruimtegebrek in de kast op zolder te ontstaan. Eigen schuld, dikke bult. Dan loop ik op de rommelmarkt (moet ik gewoon eigenlijk niet heengaan, maar het is zo leuk) en zie ik ineens een alleraardigst vaasje van Mobach! Oh, die past precies bij degenen die ik al heb! En dat voor maar vier euro! Je snapt het al, zo zorgt mijn verzameldrift voor meer spullen dan er in de kast op zolder passen...

“Lekker weggooien” kopt een stukje in het artikel. Ja, dat zal wel, maar wat dan? Om een lang verhaal wat korter te maken, het wordt tijd dat ik weer eens last krijg van een zeldzame opruimactie.

Hoewel ik mezelf dus niet kan spiegelen met iedereen die het weggooien wel kan, besef ik dat er niets anders op zit. Nu maar stilletjes afwachten tot de zeldzame opruimactie zich voordoet en ondertussen vast bedenken welke spullen er het minst emotionele lijm hebben.



Broodtrommel, doet dienst als naaidoos

Op de foto’s een klein gedeelte van mijn tweede hands aankopen, die hun plekje in de kast op zolder af en toe verruilen voor een plekje in de woonkamer.