Instagram Stories 2021 second quarter

Van mijn voornemens meer aan mijn blog te doen, komt tot nog toe weinig terecht. Een minuut blijft een minuut, een uur blijft een uur, maar toch lijkt de tijd sneller te gaan dan ooit.

Een terugblik op het tweede kwartaal van dit jaar. Dan is er toch veel gebeurd in die snel gaande tijd. Ik werd 53, we gingen drie keer naar Groningen, liepen een Klompenpad en meerder etappes van het Noaberpad. De musea mochten weer open, we bezochten er twee, en het werd na een koude lente dan toch eindelijk zomer.

Het wordt een zomer met meer vrijheid dan we de afgelopen tijd gewend waren. Heerlijk om weer eens uit eten te gaan en op een terrasje te zitten en musea te bezoeken. We gaan van dit zomerseizoen genieten.

Mentoraat fotografie #3

 

Door de strenge Corona maatregelen van eind vorig jaar en begin dit jaar, kwam er van straatfotografie niet veel terecht. 

In april ben ik eindelijk weer eens op pad geweest voor het mentoraat, in Arnhem. Deze foto’s kwamen door mijn eigen selectie om in te sturen voor bespreking. Vooral de eerste drie foto’s werden goed beoordeeld.

Instagram Stories 2021 first quarter

Alweer veel te lang geleden dat ik iets op mijn blog gepost heb. Tijd lijkt steeds sneller te gaan en soms heb ik het gevoel dat het als zand door mijn vingers glipt. Een kort overzicht van het eerste kwartaal dit jaar in foto’s van IG Stories. 

Winter Landgoed Klein Bylaer 2018

 

 

Na ruim een week winterweer lijkt nu het voorjaar te zijn begonnen. Vorige week zondag nog met winterjas en handschoenen erop uit, afgelopen zondag zonder jas naar buiten. We hebben er volop van genoten, van dat heerlijke voorjaarsweer. Tijdens het opruimen van oude foto’s kwam ik nog een stukje winter tegen. Uit december 2018. Te mooi om zomaar ongezien in een mapje op te bergen. 

Garbage Collection - Wreck This Journal

 

Lang geleden, het lijkt soms wel in een ander leven, kocht ik het boek Wreck this Journal van Keri Smith. Met de bedoeling wat meer buiten de lijntjes te durven kleuren, wat minder perfectionistisch te zijn. Blijkbaar had ik dat boek niet nodig, want makkelijker werd ik ook zonder Wreck this Journal. Het leven heeft soms allerlei verrassingen voor je in petto, waardoor je heel erg kunt veranderen.

In de loop van de tijd verzamelde ik wel allerlei troepjes en postzegels om aan een paar van de opdrachten te kunnen voldoen. Gisteren ben ik er eens mee gaan schuiven en fotograferen. Uiteindelijk heb ik het toch in Wreck this Journal geplakt. Niets veranderlijker dan de mens.

Augustus 2017 in beeld #11

 

Ik neem je weer even mee terug naar de zomer van 2017.

Nadat we de gletsjer Bondhusbreen hadden gezien, pakte we onze Puck in en vertrokken richting het zuiden in de hoop daar beter weer te treffen dan in Noorwegen.

Onderweg bezochten we HeddalStavkirke. Werkelijk een prachtige indrukwekkende staafkerk, met zijn typisch Noorse bouw. Zeker een bezoek waard.

Op dit moment lees ik het boek De Zusterklokken van Lars Mytting. Het gaat over een staafkerk in het fictieve dorp Butangen in 1880. Ongetwijfeld heeft de staafkerk van Borgund hiervoor model gestaan. Mytting beschrijft het leven in die tijd en dat doet je beseffen in wat voor sneltreinvaart Noorwegen van een arm land, een heel rijk land is geworden. Ik vraag me dan ook af hoe Noorwegen nu zou zijn als er nooit olie gevonden was. Misschien was het dan nog steeds arm en voor toeristen niet zo toegankelijk als dat het nu is. Maar misschien wel betaalbaarder ;-)

We reden door naar Tårup Strand Camping bij Nyborg in Denenmarken, voor ons inmiddels één van de ‘tussenstop’ campings, waar we al vaker langere tijd verbleven dan alleen één nacht voor de doorreis. Een staplek met subliem uitzicht over de Storebælt met zijn brug. Hier hadden we nog een heerlijke zonovergoten vakantieweek. Maar daarover later meer.

Mentoraat fotografie #2

De motivatie om te fotograferen voor het mentoraat daalde afgelopen weken behoorlijk. Eerst waren de winkelstraten te vol met mensen vanwege de naderende feestdagen en het leek erop dat inkopen doen belangrijker was dan de Covid-19 regels naleven. Ik heb deze drukte gemeden, dus niet kunnen fotograferen voor mijn thema straatfotografie. Daarna was het uitgestorven vanwege de zwaardere maatregelen, waardoor de winkels hun deuren moesten sluiten. Alweer niet ideaal voor straatfotografie. 

Ik heb een poging gewaagd, dat leverde welgeteld één exemplaar op waar ik tevreden over was. Ik ontdekte toen een paar verborgen hoekjes in mijn eigen woonplaats en dat leverde wat leuke urbex foto’s op. Die zijn niet geschikt voor mijn thema voor het mentoraat, maar best aardig gelukt. Ik zal ze later nog eens hier posten.

Dus ik ben het archief ingedoken op zoek naar geschikt materiaal. Er waren nog wel wat oude foto’s die ik kon gebruiken en waarop ik me kon uitleven in Lightroom om er toch een rustige(re) foto van te maken.

Bijna allemaal vierkant, bijna allemaal zwart-wit en eigenlijk allemaal best frontaal.